Wybór doradcy restrukturyzacyjnego — Kraków, hotel i restauracja w centrum z długiem 620 000 zł
Doradca z reklamy: piękne biuro, ale 3-dniowa odpowiedź na mail. Dlaczego komunikacja w restrukturyzacji decyduje o psychice klienta i jakości decyzji

1. Sytuacja klienta — hotel i restauracja w centrum Krakowa

Klient — pan B., właściciel hotelu butikowego (28 pokoi) z restauracją w sercu krakowskiego Starego Miasta (45 etatów łącznie, działalność od 2012 roku) — zgłosił się do naszej kancelarii w lutym 2026 roku. Hotel obsługiwał głównie ruch turystyczny krajowy i zagraniczny, restauracja działała w modelu hotel-plus-walk-in (40% gości hotelowych, 60% gości z miasta).

Pogorszenie zaczęło się w 2024 roku — kombinacja kilku czynników: wzrost kosztów energii, podwyżka wynagrodzeń w branży, słabszy sezon turystyczny (pogoda, kursy walutowe odstraszające ruch zagraniczny), nowa konkurencja w postaci dużych sieci hotelowych w Krakowie. Marża operacyjna spadła z 18% do 5%. Pan B. zaciągnął kredyt obrotowy 250 tys. zł, żeby przetrwać sezon zimowy 2024/2025.

W połowie 2025 roku pojawiły się zaległości wobec dostawców gastronomicznych, leasingu wyposażenia kuchni i ZUS. Łączny dług sięgnął 620 000 zł.

2. Pierwsza próba — doradca wybrany po reklamie internetowej

Pan B. szukał doradcy w internecie. Trafił na ofertę kancelarii z dużą reklamą Google Ads — strona internetowa profesjonalna, wideo z właścicielem, zdjęcia reprezentacyjnego biura w centrum Warszawy. Cena: 35 000 zł. Pan B. zdecydował się na pierwszej rozmowie — był pod wrażeniem prezentacji.

W praktyce komunikacja okazała się katastrofą. Doradca prowadził kilkadziesiąt spraw jednocześnie. W sytuacji restrukturyzacji, gdy pan B. otrzymywał codziennie 5-10 telefonów od wierzycieli, pism, prośb o stanowisko:

• Maile z pilnymi pytaniami klienta były odpowiadane średnio po 3 dniach.
• Telefony do doradcy często odbierał asystent, który obiecywał „oddzwonienie" — które nie nadchodziło.
• Pisma od wierzycieli wymagające odpowiedzi w terminie 7-14 dni czasem czekały na reakcję 5-6 dni.
• Pan B. nie wiedział, gdzie aktualnie stoi sprawa, jakie są kolejne kroki, czy bank odpowiedział.

3. Konsekwencje — wynik średni, klient w ciągłym stresie

Doradca po 6 miesiącach pracy doprowadził do otwarcia postępowania o zatwierdzenie układu i przygotował propozycje układowe — ale wynik był średni. Bank zaakceptował 30% redukcji (pan B. liczył na 50%), kilku dostawców zagłosowało przeciwko. Skutki:

• Pan B. spędził 6 miesięcy w stanie ciągłej niepewności — kolejne dni czekania na odpowiedź doradcy potęgowały stres.
• W tym okresie zmuszony był zwolnić 6 pracowników kuchni (decyzja, którą podjął samodzielnie, bez wsparcia doradczego — „bo nie mogłem czekać 3 dni na maila").
• Trzy faktury od dostawców gastronomicznych zostały zaskarżone w postępowaniu pauliańskim — bo doradca nie zauważył, że były wpłacane „selektywnie" w okresie 3 miesięcy przed wnioskiem.
• Końcowa propozycja układowa była suboptymalna — pan B. mógł negocjować lepsze warunki, ale doradca nie miał czasu na rozmowy bezpośrednie z wierzycielami.

Pan B. zerwał umowę z doradcą po wstępnym głosowaniu, kiedy zobaczył, że bank odrzuca propozycję 30% redukcji.

4. Druga próba — co zrobiliśmy inaczej

Pan B. zgłosił się do nas w lutym 2026 roku. Pierwsza rzecz, która go zaskoczyła, to czas reakcji: na maila wysłanego w piątek odpowiedzieliśmy w sobotę rano. Tego samego dnia umówiliśmy spotkanie na poniedziałek.

1. Dedykowany kontakt 24/7. Pan B. otrzymał numer komórkowy do Mariusza Szałańskiego oraz numer asystentki kancelarii. Reguła: każdy mail otrzymuje odpowiedź w ciągu 4 godzin w dni robocze, każdy telefon w 30 minut. To nie jest deklaracja marketingowa — to operacyjny standard kancelarii.
2. Cotygodniowy raport. Każdy poniedziałek pan B. otrzymywał pisemny raport z poprzedniego tygodnia: co zrobiono, jakie pisma wpłynęły, jakie planujemy w bieżącym tygodniu, jakie decyzje wymagają jego zgody. Zero niepewności co do statusu sprawy.
3. Rebuild propozycji układowych. Po analizie odrzuconej propozycji wynegocjowaliśmy z bankiem nowy harmonogram (50% redukcji w zamian za cesję części przyszłych wpływów hotelowych). Spotkaliśmy się z 6 dostawcami gastronomicznymi — w trakcie 4 spotkań w Krakowie i 2 w Warszawie.
4. Naprawa wpłat selektywnych. Trzy faktury, które były skarżone w postępowaniu pauliańskim w pierwszym podejściu — uregulowaliśmy poprzez zwrot środków i ponowne ujęcie wierzytelności, eliminując podstawę skarg.

5. Skąd dług 620 000 zł — rozbicie na trzy grupy wierzycieli

Po pełnej analizie dokumentów zidentyfikowaliśmy strukturę zobowiązań. To kluczowy krok, ponieważ nie wszystkie długi można w restrukturyzacji zredukować — wierzytelności publicznoprawne (ZUS, Urząd Skarbowy) są spłacane w 100%, a redukcja możliwa jest wyłącznie dla zobowiązań prywatnych.

6. Wynik PZU — układ zatwierdzony

Postępowanie o zatwierdzenie układu zostało otwarte w marcu 2026 roku. Po 4 miesiącach pracy z wierzycielami Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie zatwierdził układ 20 lipca 2026 roku.

Sprawdzenie matematyczne: 82 × 5 000 zł = 410 000 zł. Plan ratalny rozłożony na 6 lat i 10 miesięcy, pierwsza rata płatna 30 dni po prawomocnym zatwierdzeniu układu. Miesięczna obsługa zadłużenia: 5 000 zł — przy obrotach hotelu i restauracji na poziomie 380-520 tys. zł miesięcznie w sezonie i 220-280 tys. zł poza sezonem, jest to kwota obsługiwalna z bieżącej marży po odzyskaniu rentowności.

7. Lekcja — jak NIE wybierać doradcy restrukturyzacyjnego

Z tej historii wynikają cztery wnioski, szczególnie dla branży HoReCa, gdzie tempo decyzji jest bardzo szybkie:

1. Reklama pokazuje wizerunek, nie operacyjną jakość. Reprezentacyjne biuro w centrum Warszawy, profesjonalna strona internetowa i Google Ads świadczą o budżecie marketingowym kancelarii — nie o tym, jak szybko odpowiedzą na Twojego maila w piątek wieczorem. Pytaj wprost o czas reakcji i operacyjne standardy.
2. Komunikacja w restrukturyzacji to nie luksus — to konieczność. Klient w restrukturyzacji jest pod ogromnym stresem. Jeśli czeka 3 dni na odpowiedź, podejmuje samodzielnie decyzje (zwolnienia, sprzedaż aktywów, ugody), które potem trudno odwrócić. Doradca musi być dostępny, nawet w soboty.
3. Sprawdź ile spraw doradca prowadzi jednocześnie. Profesjonalna kancelaria restrukturyzacyjna ma jasne zasady obciążenia każdego prawnika — typowo 8-15 aktywnych spraw na osobę. Doradca, który prowadzi 50 spraw, fizycznie nie ma czasu na Twoje sprawy. Pytaj wprost.
4. Wymagaj cotygodniowych raportów na piśmie. Cotygodniowy raport pisemny to standard zawodowy w obsłudze restrukturyzacji firm o długu ponad 300 tys. zł. Brak takiego raportu = brak transparentności = brak możliwości monitoringu pracy doradcy.

8. Ważna uwaga prawna

Niniejszy case study opiera się na rzeczywistym przebiegu postępowania o zatwierdzenie układu prowadzonego przez kancelarię Szałański i Partnerzy w roku 2026. Dane klienta zostały zanonimizowane (imię, nazwa firmy i szczegółowe dane zmienione), a kwoty nieznacznie zaokrąglone. Skuteczność konkretnej restrukturyzacji zależy od indywidualnej sytuacji firmy — każdy przypadek wymaga osobnej analizy. Niniejszy materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej w rozumieniu ustawy o radcach prawnych.

← Wróć do artykułu: Jak wybrać doradcę restrukturyzacyjnego — 10 pytań, które trzeba zadać

Niniejszy case study ma charakter informacyjny i został zanonimizowany. Imiona, nazwy firm i szczegółowe kwoty zostały zmienione w celu ochrony prywatności klienta. Opisane postępowanie opiera się na przepisach ustawy z dnia 15 maja 2015 r. — Prawo restrukturyzacyjne oraz art. 770¹ Kodeksu postępowania cywilnego. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z radcą prawnym.