Restrukturyzacja firmy tekstylnej w Łodzi
postępowanie o zatwierdzenie układu i negocjacje z 18 wierzycielami

1. Punkt wyjścia — 30 lat tradycji na krawędzi

Łódź od ponad stulecia jest stolicą polskiego przemysłu tekstylnego. Firma, z którą pracowaliśmy, kontynuowała tę tradycję — przez 30 lat produkowała tkaniny techniczne i odzież roboczą dla przemysłu, budowlanki i służb mundurowych. Zatrudniała 67 osób, posiadała własną halę produkcyjną o powierzchni 3 200 m² i park maszynowy warty ponad 2 mln zł.

Kryzys przyszedł z dwóch kierunków jednocześnie:

• Kryzys energetyczny 2022–2023 — rachunki za energię elektryczną wzrosły trzykrotnie. Dla firmy z energochłonną produkcją oznaczało to dodatkowe 480 tys. zł rocznie kosztów, których nie można było w pełni przerzucić na klientów (kontrakty z cenami stałymi na 2 lata).
• Utrata kontraktu z MON — kontrakt na odzież mundurową (35% przychodów) nie został odnowiony po zmianie procedury przetargowej. Nowy przetarg wymagał certyfikatów, które firma uzyskała z opóźnieniem.

Stan na moment zgłoszenia (wrzesień 2024):

2. Diagnoza — dlaczego postępowanie o zatwierdzenie układu, a nie sanacja

Rozważaliśmy trzy warianty:

1. Postępowanie sanacyjne — pozwalałoby na redukcję zatrudnienia i wypowiedzenie niekorzystnych umów, ale wiąże się z ustanowieniem zarządcy (utrata kontroli przez właściciela) i jest kosztowne. Odrzucone.
2. Przyspieszone postępowanie układowe — wymaga otwarcia przez sąd, co trwa. Odrzucone ze względu na czas.
3. Postępowanie o zatwierdzenie układu (postępowanie o zatwierdzenie układu) — szybkie, bez konieczności otwarcia przez sąd, zarząd zachowuje kontrolę. Rekomendowane.

Kluczowy argument za PZU: firma utrzymywała zdolność operacyjną. Produkcja trwała, zamówienia napływały (choć w mniejszym wolumenie), a problem dotyczył wyłącznie płynności finansowej — nie braku popytu na produkty. postępowanie o zatwierdzenie układu pozwalało na szybkie uzyskanie ochrony przed egzekucją i negocjacje z wierzycielami bez utraty kontroli nad przedsiębiorstwem.

3. Propozycje układowe — dwie grupy wierzycieli

Przygotowaliśmy propozycje układowe z podziałem na dwie grupy:

Grupa I — wierzyciele prywatni (dostawcy, bank, energia)

Grupa II — wierzyciele publiczni (ZUS, US)

4. Negocjacje z 18 wierzycielami — najtrudniejszy etap

Negocjacje z wierzycielami to serce każdego postępowanie o zatwierdzenie układu. W tym przypadku mieliśmy 18 wierzycieli o bardzo różnych interesach. Oto jak przebiegały rozmowy z kluczowymi grupami:

Dostawcy surowców (7 wierzycieli, 1,42 mln zł)

Najtrudniejsza grupa. Dostawcy tkanin i włókien to firmy, które same mają niewielkie marże i potrzebują gotówki. Argument, który zadziałał: perspektywa upadłości oznaczała odzyskanie maksymalnie 15–20% wierzytelności (z podziału masy upadłości po kosztach postępowania). W układzie otrzymywali 52% — ponad dwukrotnie więcej.

Jeden dostawca (wierzytelność 340 tys. zł) był szczególnie nieprzejednany. Zaproponowaliśmy mu dodatkowy warunek: prawo pierwszeństwa w nowych zamówieniach po zakończeniu karencji. To przekonało go do głosowania za układem.

Bank (1 wierzyciel, 520 tys. zł)

Bank początkowo żądał pełnej spłaty. Przygotowaliśmy szczegółową analizę porównawczą: w scenariuszu upadłościowym bank, jako wierzyciel niezabezpieczony, odzyskałby 12–18% po kosztach syndyka i uprzywilejowanych wierzytelnościach (pracownicy, ZUS). W układzie: 52%. Bank zagłosował za.

ZUS (680 tys. zł)

Negocjacje z ZUS wymagały dodatkowej dokumentacji: plan naprawczy z prognozami finansowymi na 5 lat, potwierdzenie bieżącego opłacania składek (od momentu wszczęcia postępowanie o zatwierdzenie układu firma regulowała bieżące składki terminowo). ZUS ostatecznie wstrzymał się od głosowania, co nie blokowało przyjęcia układu.

Urząd Skarbowy (390 tys. zł)

US Łódź-Śródmieście zagłosował za po uzyskaniu opinii naczelnika. Kluczowy argument: firma jest jednym z większych pracodawców w dzielnicy, a utrzymanie 67 miejsc pracy generuje wpływy z PIT, który przewyższa kwotę umorzenia w perspektywie 3 lat.

5. Głosowanie i zatwierdzenie układu